مفهوم اين كلمات آن است كه : بار خدايا ! درود و تحيّات فرست بر آن زني كه وي را آشكارا به خشم آوردند ، و به پنهان وي را دفن كردند . فرزند مصطفي و منكوحه مرتضي ، درخت رفعت و بلندي ، مريم كبري ، رونده به درگاه خدا به شكايت از جور امّت بيوفا ، و جوينده از بارگاه كبريا ، ياري بر ظالمان آل عبا و دادخواهنده از حضرت معبود بيهمتا ، مادر حسن و حسين ، سيده زنان دنيا و آخرت فاطمه زهرا . حاصل كه چون بانگ بر وي زد و گفت : اقام بيّنه كن كه اين مواضع نحله [ هديه ، بخشش ] رسول است بر تو ، فاطمه عليها السلام حسن و حسين را به گواهي بياورد . گفت : ايشان جذب منفعت خود ميكنند . اميرالمؤمنين عليّ عليه السلام بيامد و گواهي داد . گفتند : تو وارث فاطمه‌اي . نفع اين به تو راجع خواهد شد . بدين سبب اميرالمؤمنين در ايّام دولت خويشتن آن مواضع به تصرّف نگرفت و نه هيچ يكي از أئمّه معصومين ، تا ابوبكر و سنّيان او بدانند كه عرض ايشان به گواهي امتثال وَ أَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ ( طلاق : 2 ) بود ، نه از براي جرّ نفع و جذبِ فايده . و نيز اميرالمؤمنين گفت : فاطمه عوض اين مواضع در بهشت بهتر از آن يافت و ظالمان او در دركات جزاي خود بيافتند . آنجا بيع و شري برفت و مبادله و معاوضه . من در اين ميانه كاري ندارم ، و نيز فاطمه از غصّه اين مواضع به جوار حق رسيد . هر چه فاطمه بدان خرّم شد من بدان خرّم نميشوم . و أئمّه عليهم السلام براي روان فاطمه هيچ كدام در آنجا تصرّفي نكردند . براي روح پاك مادرشان فاطمه ، و فاطمه رنجيده به جوار ايزدي رسيد ، و بر ايشان خشم گرفته به پيش پدر رفت . چنان كه محمّد بن اسماعيل البخاري در صحيح خود ايراد كرد . [ بخارى : 4 / 42 : فغضبَت فاطمة بنت رسول الله صلّى الله عليه و سلم فهجرت أبابكر ، فلم تزل مهاجرته حتّى تُوُفّيَت ] . و هم بخاري [ بخارى : 4 / 210 ] روايت ميكنند ، و جمله علماي اسلام كه رسول گفت : إنَّ اللهَ يَغضِبُ لِغَضَبِ فاطِمَة و يَرضي لِرِضآها .